Aktivitete

Në New York, një vit më parë, takova një zotëri që kishte 40 vite që kishte ikur nga Shqipëria. Ishte rreth 56 vjeç dhe quhej Belul. Ishte një nga investitorët më të mëdhenj shqiptarë në New York. Ishte një njeri që, kur e takova dhe e dëgjoja tek fliste, më iknin lotët. I thashë: “Mirë këta, po ti që ke 40 vjet?” Më tha: “Adriatik, tik e shumë të drejtë. Mua Amerika më dha shumë gjëra. Ndoshta pa Amerikën, po të kisha ndenjur në Shqipëri, do isha një hallexhi. Por ka një gjë që nuk e ndërroj dot edhe po të dua. Sa herë mbyll sytë dhe shkoj të fle, ëndrrat i shikoj në shqip.”Ndaj diaspora jonë është shpresa ime. Ju jeni shpresa e fëmijëve që vuajnë për ilaçe. Më besoni, jeni shpresa e pensionistëve që vuajnë për pensione të ulëta. Jeni shpresa dhe ëndrra e një kombi për ndryshim sepse ju nuk shiteni për 50 euro, as për 100, sepse juve nuk jua heqin dot pensionin e invaliditetit dhe nuk ua heqin dot shpresën për licenca. Ndaj bashkohuni për të bërë një ndryshim të madh. Me shumë përulësi ju kërkoj një gjë nga zemra: ju lutem, mos na lini vetëm! Mos na lini vetëm!

Në një bashkëbisedim të mbajtur në Elbasan, u përcollën mesazhe të fuqishme për një Shqipëri më të drejtë, më të arsimuar dhe më të dinjitetshme.Takimi nisi me fjalën e inxhinieres software, Najada Kambo, e cila prezantoi vizionin e 'Shqipëria Bëhet' për transformimin e arsimit në Shqipëri. Kambo theksoi se arsimi është baza për zgjidhjen e të gjitha sfidave shtetërore, duke propozuar rritjen e buxhetit për arsimin, dyfishimin e pagave të mësuesve dhe shkolla me orar të zgjatur për të ndjekur modelet më të suksesshme ndërkombëtare.Kambo zbuloi pika të programit për zgjedhjen e drejtorëve të shkollave nga prindërit, krijimin e dy zonave të lira ekonomike për inovacion dhe investime të mëdha në Fakultetin e Teknologjisë së Informacionit, për ta kthyer Shqipërinë në një qendër të ekselencës.

Si ka mundësi që fëmijët tuaj, kudo që kanë shkuar, ia kanë dalë? Vetëm në Firence, ku kam shkuar, kam gjetur pafund vlonjatë që, kur kishin shkuar, kishin kaluar me gomone. Ndërkohë, vlonjatët e Firences kishin 18 mijë vende pune ku punësoheshin vlonjatë, italianë dhe të tjerë. Bëhet patjetër, por duhet të mos jesh hajdut. Ne vijmë me krenari sepse nuk kemi ardhur t’ju themi: këtë vajzën këtu do e bëjmë ministre. Votoni kë të doni, por jo këta përsëri sepse e kanë qelbur. Sillni risinë, jepini një shans vetes. Ne mund të dalim dhe më të këqij se këta, por mund të jemi edhe zgjidhja. Me këta e keni të sigurt që kështu do vazhdoni. 34 vite që vidheni, shtypeni, emigroni.

Si ka mundësi që fëmijët tuaj, kudo që kanë shkuar, ia kanë dalë? Vetëm në Firence, ku kam shkuar, kam gjetur pafund vlonjatë që, kur kishin shkuar, kishin kaluar me gomone. Ndërkohë, vlonjatët e Firences kishin 18 mijë vende pune ku punësoheshin vlonjatë, italianë dhe të tjerë. Bëhet patjetër, por duhet të mos jesh hajdut. Ne vijmë me krenari sepse nuk kemi ardhur t’ju themi: këtë vajzën këtu do e bëjmë ministre. Votoni kë të doni, por jo këta përsëri sepse e kanë qelbur. Sillni risinë, jepini një shans vetes. Ne mund të dalim dhe më të këqij se këta, por mund të jemi edhe zgjidhja. Me këta e keni të sigurt që kështu do vazhdoni. 34 vite që vidheni, shtypeni, emigroni.

Kryetari i Partisë “Shqipëria Bëhet”, Adriatik Lapaj, mbylli fjalimet me një mesazh të fuqishëm për ndryshimin që kërkohet në Shqipëri. Ai e quajti Fierin si një qytet të pasur me idealistë dhe e shprehu keqardhjen për emigrimin masiv të të rinjve. Lapaj theksoi rëndësinë e demokracisë dhe depolitizimit të administratës zgjedhore, duke kërkuar ligje që i japin mundësi qytetarëve të vendosin përmes referendumit. Ai i ftoi të gjithë të bashkohen për një Shqipëri që e meritojnë, duke theksuar se ndryshimi është i mundur vetëm përmes veprimit të bashkuar të popullit.

Mijëra qytetarë iu bashkuan thirrjes së Lëvizjes 'Shqipëria Bëhet' në marshimin e organizuar për vrasjen 42 vjeçarit Egli Proga në Pogradec nga dhuna e ushtruar nga Denis Meçe. Në protestën e drejtuar nga 'Shqipëria Bëhet' ishin të pranishëm edhe motra e të ndjerit si dhe familjarë të tij. Protestuesit kërkuan drejtësi për Egli Progën, por dhe për rastet e tjera të cilat nuk janë trajtuar me drejtësi në vend.